Η ελεύθερη διακίνηση ειδήσεων και ιδεών μέσω του Διαδικτύου είναι αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο επίτευγμα του 21ου αιώνα. Και αυτό διότι η άναρχη φύση του Διαδικτύου αφαιρεί την δυνατότητα από οιονδήποτε επίδοξο δυνάστη να καταστείλει όλα αυτά που δεν του είναι αρεστά. Αυτός είναι και ο λόγος που οι χώρες που δεν ανήκουν στην δυτική κουλτούρα, όπως η Κίνα και ακόμα περισσότερο η Βόρεια Κορέα δεν αφήνουν το Διαδίκτυο ελεύθερο. Οι χώρες αυτές δεν έχουν πολίτες, έχουν υπηκόους.

Η Δύση και οι ελίτ της από την άλλη, πίστευαν πολλά χρόνια τώρα ότι ελέγχοντας τα ΜΜΕ θα μπορούν διά αυτού του τρόπου να κατευθύνουν και τις σκέψεις των πολιτών τους. Όμως, ο τόσο λοιδωρημένος καπιταλισμός, που βασίζεται στην οικονομική ελευθερία, προϋπόθεση της ατομικής ελευθερίας, έσπασε αυτή τους την αλαζονική πεποίθηση. Διότι ο καπιταλισμός όταν λειτουργεί έστω και στοιχειωδώς σωστά αφήνει ελεύθερα διαφορετικά συμφέροντα να αντιμάχονται μεταξύ των και εν τέλει να είναι ο πολίτης-καταναλωτής εκείνος που αποφασίζει τι είναι αυτό που θα αγοράσει.

Αυτή η κάπως μακρά εισαγωγή είναι ιδιαίτερης σημασίας επ’ αφορμή του κυριακάτικου ντιμπέιτ μεταξύ των υποψηφίων για την αμερικανική Προεδρία. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ στην Ελλάδα, αλλά και στο μεγαλύτερο μήκος και πλάτος της Δύσεως απεφάσισαν ότι η τηλεμαχία αυτή έληξε ισόπαλη, δίχως νικητή εφόσον προηγουμένως είχαν αποφασίσει ότι η πρώτη τηλεμαχία είχε λήξει με αδιαμφισβήτητη νικήτρια την Κλίντον.

Όντας ένας απλός πολιτικός επιστήμων που σέβεται τον εαυτό του, ο γράφων, ανέτρεξε στο Διαδίκτυο και παρακολούθησε όλο το ντιμπέιτ μαγνητοσκοπημένο το πρωί της Δευτέρας όπως είχε παρακολουθήσει και το προηγούμενο. Η αξιολογική ουδετερότητα του γράφοντος ή έστω η περιορισμένη αντιληπτική του ικανότητα δεν συνέλαβαν ούτε την κατατρόπωση του Τραμπ στο πρώτο ντιμπέιτ και, πολλώ δε μάλλον, την ισοπαλία στο δεύτερο, αλλά μία ξεκάθαρη νίκη του τελευταίου σχεδόν σε όλο το φάσμα των ερωτήσεων και της ανεπτυγμένης ρητορικής εκ μέρους και των δύο υποψηφίων.

Το ερώτημα που αναπτύσσεται λοιπόν με μεγάλο ενδιαφέρον αμέσως είναι για ποιον λόγο οι ελίτ της Δύσεως έχουν αποφασίσει με την τακτική «πυρ ομαδόν» να χρίσουν με το ζόρι την Κλίντον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Οι λόγοι κατά την άποψη του γράφοντος είναι ξεκάθαροι:

Πρώτον, διότι η νίκη Τραμπ θα δημιουργήσει προηγούμενο στην κινηματική εκλογή υποψηφίου από την βάση που στρέφεται τόσο ξεκάθαρα απέναντί στις ελίτ ως αναξιόπιστες διακινήτριες πληροφοριών μέσω των ελεγχόμενων από αυτές ΜΜΕ.

Δεύτερον, διότι η ανάδειξη Τραμπ θα σηματοδοτήσει την ευθεία αμφισβήτηση των παραδοσιακών πολιτικών που χρηματοδοτούνται από τις ελίτ και άρα εξυπηρετούν τα ιδικά συμφέροντα των τελευταίων. Νίκη Τραμπ σημαίνει αυτονόμηση της πολιτικής εξουσίας έναντι της οικονομικής εξουσίας.

Τρίτον, διότι η εκλογή Τραμπ θα φέρει ένα ισχυρό πλήγμα στην κακώς εννοούμενη παγκοσμιοποίηση, δηλαδή στην παγκοσμιοποίηση εκείνη που εξυπηρετεί κυρίως τους οικονομικά ισχυρούς. Εάν ο Τραμπ εφαρμόσει στις ΗΠΑ ένα πρόγραμμα οικονομικού προστατευτισμού που θα δημιουργεί αντικίνητρα στις αμερικανικές επιχειρήσεις να έχουν τα εργοστάσιά τους στην Κίνα ή στο Μεξικό οι τελευταίες θα χάσουν ένα μέρος των κερδών τους προς όφελος της μεσαίας τάξης των ΗΠΑ.

Τέταρτον, διότι εάν ο Τραμπ γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ θα σταματήσει το νοσηρό όραμα της πολυπολιτισμικότητας και αντ’ αυτού θα επιβάλλει μία κυρίαρχη εθνική κουλτούρα την οποία όλοι, ανεξαρτήτως φυλής και προέλευσης θα πρέπει να υπακούουν: την αμερικανική. Οι ελίτ όμως δεν θέλουν έθνη, αλλά μία παγκόσμια κοινότητα καταναλωτών και ανοιχτών συνόρων για να κερδοσκοπούν.

Οι υγιώς σκεπτόμενοι πολίτες στην Ελλάδα θα πρέπει τέλος να αναρωτηθούν το εξής: εάν η Κλίντον κερδίσει από τις ψήφους των Αφροαμερικανών, των λατινογενών και μουσουλμάνων οι οποίοι αισθάνονται ότι δεν έχουν ενσωματωθεί για παραπάνω από έναν αιώνα στις ΗΠΑ, μήπως και αυτό που συντελείται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη είναι η αντικατάσταση πληθυσμών και κουλτούρας;

Ραφαήλ Καλιβιώτης
Πολιτικός επιστήμων και συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών.
http://www.syntiritikoi.gr

Σχετικά Δημοσιεύματα

Αφήστε μια απάντηση