«Το δε την πόλιν σοι δούναι ουτ’ εμόν εστίν ουτ’ άλλου των κατοικούντων εν αυτή, κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

Αυτή ήταν η απάντηση του Μαρτυρικού τελευταίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Δραγάση Παλαιολόγου στον Μωάμεθ που σαν ένας νέος Λεωνίδας προτίμησε να πολεμήσει και να πέσει σαν απλός στρατιώτης παρα να παραδώσει τη πόλη.

Πολέμησε, χτυπήθηκε θανάσιμα και έπεσε. Σαν απλός στρατιώτης, σαν αυτοκράτορας, σαν ήρωας!

Μετά την είδηση του θανάτου του και το γεγονός ότι δε βρέθηκε ποτέ η σωρός του κυκλοφόρησε η φήμη ότι Άγγελος Κυρίου τη τελευταία στιγμή τον απομάκρυνε από το πεδίο της μάχης και αφού τον έκρυψε σε μία μυστική κρύπτη τον μαρμάρωσε μέχρι που να έρθει σαν «αστραπή» το κατάλληλο καιρό και να μπεί απελευθερωτής στη πόλη του Κωνσταντίνου τη Βασιλεύουσα και να κυνηγήσει τους Τούρκους μέχρι τη κόκκινη μηλία.

Ο θρύλος αυτός λειτούργησε σα βάλσαμο στη ψυχή του σκλαβωμένου λαού (που περιμένει και ελπίζει) και διατηρήθηκε μέσα από τις λαϊκές παραδόσεις στο πέρασμα των χρόνων μέχρι σήμερα. Ενέπνευσε τους επαναστάτες του 1821, συγγραφείς, ποιητές, συνθέτες.

Ο Μαρμαρωμένος βασιλιάς αναπαύεται μέχρι να έρθει η κατάλληλη η στιγμή… ο καιρός γαρ εγγύς!!!

Σχετικά Δημοσιεύματα

Αφήστε μια απάντηση