Ως εκ πεποιθήσεως δεξιός κι εκ καταγωγής και πεποιθήσεως λαϊκός, αυτονοήτως θεωρώ την «ταξική πάλη» διχαστική, αντεθνική και αντικοινωνική σύλληψη. Εχει ως κινητήρια δύναμη τον φθόνο και το μίσος με ένδυμα τη «δικαιοσύνη». Πιστεύω στην εθνική και την κοινωνική ενότητα, στην άμβλυνση των αντιθέσεων μέσω της αξιοκρατίας και της αξιοπρεπούς δημόσιας υγείας και παιδείας. Διότι, το επαναλαμβάνω, η αυριανή εθνική ηγεσία, σε κάθε τομέα, μπορεί να μεγαλώνει στις εργατικές πολυκατοικίες του Ρέντη, σε ένα χωριό της Ηπείρου ή στη Μηχανιώνα.Πρέπει λοιπόν να διαφυλαχθούν οι «από κάτω», διότι κάποιοι από αυτούς μπορεί μια μέρα να σώσουν το όλον και δεν πρέπει να πάνε οι καλύτεροι από αυτούς αδιάβαστοι, λόγω κακής νοσοκομειακής περίθαλψης, διαλυμένου δημόσιου σχολείου ή διαλυμένης λόγω ανεργίας οικογένειας. Οποιοι θέλουν μεγαλόβυζες νοσοκόμες και παχιά μοκέτα ή κολέγια κυριλέ, να ‘χουν φράγκα να πληρώνουν, αλλά ας στρώσουμε πρώτα αυτά που είναι για τους πολλούς και τα πληρώνουν με τη φορολογία.

Η διευκόλυνση της κοινωνικής κινητικότητας είναι ζωτικό κοινωνικό καθήκον. Πατριωτικό καθήκον. Αυτή η πεποίθησή μου όμως δεν σημαίνει πως οι τάξεις δεν υπάρχουν και ότι δεν υπάρχουν εξόφθαλμες διακρίσεις.

Hot spot στο Σχιστό; Κάποτε ήταν εκεί χωματερή. Τώρα είναι το διαδημοτικό κοιμητήριο του Πειραιά. Εκεί να πάτε μια μέρα με άνεμο οι «βάζελοι». Θα έχετε την πνευματική εμπειρία αναρίθμητων σημαιών του Θρύλου να πλαταγίζουν στον άνεμο, με έναν ήχο που δεν πρόκειται να ξεχάσετε ποτέ, πάνω από την τελευταία κατοικία πολλών οπαδών της ομάδας μας. Την πρώτη φορά που πήγα ανατρίχιασα.

Η Β’ Πειραιά, ειδικά το Κερατσίνι και το Πέραμα, ακολουθούμενα από τη Σαλαμίνα, του Ρέντη, τη Νίκαια και τον Κορυδαλλό, είναι πρωταθλητές στην ανεργία. Ειδικά στο Πέραμα και το Κερατσίνι, η βουτιά της αποβιομηχάνισης, τα χάλια της Ζώνης, μέγας «άθλος» της Αριστεράς, στη λογική «η φτώχεια θα φέρει την επανάσταση», μαζί με όλο το πλέγμα προβλημάτων που έφερε η κρίση, συνθέτουν μια ζοφερή εικόνα της έκπτωσης καλών ανθρώπων, που βλέπουν την ποιότητα ζωή τους να υποβαθμίζεται πιο κάτω κι από τον πάτο.

Η παχιά και αρκούντως παρασιτική τάξη, που υποδύεται την «αστική» με ελάχιστες εξαιρέσεις, μένει αλλού, εκεί που μένουν και οι πλούσιοι συριζαίοι, π.χ. στην Εκάλη. Κανείς βεβαίως δεν διανοήθηκε να φτιάξει χωματερή δίπλα στην Εκάλη, στον Διόνυσο ή στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Τα σκατά τους οι κυριλέδες τα πετάνε μακριά, δίπλα στις γειτονιές της πλέμπας. Ετσι, εκεί που κάποτε είχαν φτιάξει χωματερή, εκεί κοντά θα φτιάξει ο Πανάρας hot spot για τους απρόσκλητους μουσαφιραίους του Αλέξη και της Τασίας. Να το φχαριστηθούν οι Κερατσινιώτες, οι Περαματιώτες κι όλοι οι περαστικοί.

Λάθος. Ενα μεγάλο και τριζάτο hot spot πρέπει να φτιαχτεί στα Β.Π., π.χ. στη γειτονιά του Τσακαλώτου και του Σκουρλέτη. Θα νιώσουν λαϊκές συγκινήσεις τα πλουσιόπαιδα, χωρίς να νιώσει ο Σκουρλέτης ξένος με τους μουσαφιραίους, δι’ ευνοήτους λόγους αισθητικής. Γιατί να έχουν το προνόμιο στην πλατεία Βικτωρίας οι λαϊκάτζες «φασίστες» που δυσανασχετούν με την πετυχεσιά του ΣΥΡΙΖΑ και της ορντινάτσας του να κάνει τη χώρα πίσω αυλή της Ευρώπης και χρήσιμο ηλίθιο των τζιχαντιστών; Αδικο.

Φαήλος Κρανιδιώτης
Ο Φαήλος Κρανιδιώτης είναι πρόεδρος της «ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ». Γεννήθηκε το 1965 στον Κορυδαλλό και είναι δικηγόρος και αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Δημοκρατία». Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (πήρε το πτυχίο του το 1992) και εργάζεται ως δικηγόρος. Υπηρέτησε τη θητεία του στις Ειδικές Δυνάμεις, στη 2α Μοίρα Αλεξιπτωτιστών, ως έφεδρος αξιωματικός. Είναι επικριτής της θεωρίας του «μεσαίου χώρου» που είχε επιβάλει στη Νέα Δημοκρατία ο επικοινωνιολόγος και φίλος του Κώστα Καραμανλή Γιάννης Λούλης. Στις εκλογές του 2012 ήταν υποψήφιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Β' Πειραιά.

Σχετικά Δημοσιεύματα

Αφήστε μια απάντηση