Κι αν στο παιχνίδι με τη Γεωργία είχαμε καμια καλή καβάτζα για δικαιολογία, ήρθε ο αγώνας με την Σλοβενία για να απαξιώσει τα επιχειρήματά μας και να μας αναγκάσει να πάρουμε κανένα ηρεμιστικό γύρω στο 25′!

Οταν σε 24 ώρες επαναλαμβανεις τα ίδια λάθη, έχοντας μάλιστα πάρει το μάθημά σου, τότε ό,τι και να προσπαθείς να εξηγήσεις χάνει την αξία του. Μια ομάδα με την εμπειρία, το ταλέντο, την αποτελεσματικότητα της Εθνικής είναι παράδοξο να παρουσιάζει εικόνα με τόση χαώδη διαφορά σε απόσταση ενός 10λεπτου, όσο διαρκεί η ανάπαυλα του ημιχρόνου.

Δεν γίνεται επί 20 λεπτά να παραδίδει μαθήματα μπάσκετ και ως δια μαγείας να επιστρέφει διαφορετική στην επανάληψη. Δεν γίνεται να βάζει 50 πόντους σε ένα ημίχρονο και να έχει μόλις 16π. σε 12 ολόκληρα λεπτά του β’. Είναι ένα ζήτημα που αυτή τη φορά πρέπει να προβληματίσει έντονα το προπονητικό τιμ και να βρεθεί η αιτία για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί.

Βεβαίως, υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος, η πιο αισιόδοξη, να αναγνωρίσεις δηλαδή την αντίδραση της Εθνικής ομάδας, όταν είδε τον αντίπαλο να πλησιάζει απειλητικά. Απέναντι στην Κροατία επέστρεψε από -10, απέναντι στη δεύτερη πιο σοβαρή ομάδα του ομίλου (Σλοβενία) αντέδρασε ώριμα, όταν το +16 έγινε +4, αλλά όπως και να ‘χει δεν επιτρέπεται παιχνίδια που είναι αποκλειστικά στο χέρι μας να γίνονται ντέρμπι.

Αν εξαιρέσουμε αυτά τα πάνω-κάτω, το βέβαιο είναι ότι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα πέτυχε τον πρώτο στόχο στο Eurobasket και μάλιστα το ‘κανε με μαθηματική πρόοδο από παιχνίδι σε παιχνίδι.  Αν κάνουμε ένα flash back θα δούμε πως μέρα με την ημέρα η Εθνική ήταν καλύτερη, συγκρίνοντας βεβαίως και τη δυναμικότητα του αντιπάλου. Τρακαρισμένη στην πρεμιέρα, έβγαλε αντίδραση με την Κροατία, ξεμπούκωσε με τη Γεωργία κι έδωσε ρεσιτάλ επί 25 λεπτά κόντρα στη Σλοβενία.

Αυτό προφανώς είναι ένα στοιχείο που ικανοποιεί απόλυτα τον Κατσικάρη, ο οποίος διαπιστώνει πως υπάρχει ακόμη δρόμος για να φτάσουμε στο ταβάνι μας. Υπάρχει σαφέστατη βελτίωση στο μακρινό σουτ, διάρκεια στη δημιουργία, περιορισμένος αριθμός λαθών, σταθερότητα στο ριμπάουντ και σε κάθε παιχνίδι υπάρχουν ένας – δύο άσοι που βγαίνουν από το μανίκι του Κατσικάρη και αποδεικνύονται «λίρα 100».

Με την Σλοβενία χρησιμοποιήθηκαν 10 από τους 12 παίκτες και οι έξι εξ αυτών είχαν διψήφιο αριθμό πόντων! Ο Πρίντεζης με τον Σπανούλη, τον Ζήση και τον Μπουρούση είναι οι σταθερές μας και κάθε φορά κάποιος… ξεπετάγεται για να δώσει το παραπάνω. Ο Καλάθης που έπαιξε 32 ολόκληρα λεπτά τελείωσε με 12π. και 7 κερδισμένα φάουλ, ενώ ο Κουφός ήταν συγκλονιστικός, παθιασμένος, κέρδισε πολλές κρίσιμες μάχες και μ’ άρεσε τρελά ο τρόπος που πανηγύριζε τις κερδισμένες προσωπικές μονομαχίες.

Η πρώτη θέση στον όμιλο επιβεβαιώνει ότι δικαίως πιστέψαμε σ’ αυτή την ομάδα πριν από την έναρξη του Eurobasket, αλλά δεν λέει τίποτα περισσότερο. Να θυμηθούμε άραγε πόσες φορές πανηγυρίζαμε για την ομαδάρα που είχαμε και τρώγαμε καμια 20άρα στα «χιαστί» και γυρίζαμε άδοξα σπίτι μας; Να θυμηθούμε πόσες φορές παίζαμε εκπληκτικό μπάσκετ στην πρώτη φάση και μόλις έρχονταν τα δύσκολα βλέπαμε το καλάθι σαν κλειδαρότρυπα;

Αρα, η Εθνική κρατάει σαν παρακαταθήκη και μόνο το γεγονός ότι απέδειξε πως μπορεί και συνεχίζει για να το αποδείξει πρώτα και πάνω απ’ όλα στον εαυτό της…

Rightnow Newsroom
Το Rightnow είναι μία αδέσμευτη ενημερωτική πύλη της Νέας Ελληνικής Δεξιάς.

Σχετικά Δημοσιεύματα

Αφήστε μια απάντηση