Οταν οι νεομνημονιακοί αριστεροί μιλάνε για ηθικό πλεονέκτημα, να τους βουτάτε στην ιστορική τους πίσσα

Ο αείμνηστος καλός φίλος, ο Νεοκλής Σαρρής, το έλεγε για την Τουρκία, αλλά ισχύει και για την Αριστερά. Δεν έχει Ιστορία, έχει ποινικό μητρώο. Είμαι πολύ περήφανος που καμία παραφυάδα της δεν έχει στα μητρώα της το όνομά μου. Η πίστη μου στα σύμβολα του έθνους, η στάση της πλειοψηφίας της Αριστεράς στον αγώνα του Στρατού μας στη Μικρά Ασία, στο Μακεδονικό, στο Κυπριακό, το ότι έπαιρναν σχεδόν επισήμως γραμμή απέξω, το πώς κατέστρεψαν μια λαμπρή γενιά τη δεκαετία του ’40, σηκώνοντας όπλα κατά της ίδιας της πατρίδας, ήταν επαρκείς λόγοι για να μη βρίσκω γοητεία σε αυτή την ψευδο-θρησκεία χωρίς Θεό αλλά με ιερατείο και θεοποιημένη τη βία. Αυτό επίσης που δεν παύει να με εκπλήσσει είναι η ελάχιστη επαφή τους με τη λογική και την πραγματικότητα. Στην ουσία ο μαρξισμός είναι κοινωνική αρρώστια, εφάμιλλη του ανθρωποφαγικού νεοφιλελευθερισμού.

Τα περί «επιστημονικού σοσιαλισμού», σε κάθε εκδοχή, είναι μπούρδες. Δεν είναι παρά εφαρμοσμένη παράνοια. Αυτό που ποικίλλει είναι η φύση του αυταρχισμού και του ολοκληρωτισμού. Αλλού light, αλλού με το μοσχάρι να κολυμπάει στο αίμα. Πάντως το know how είναι ίδιο στον πυρήνα του. Φασιστοειδές. Η ευκολία με την οποία και τούτοι δω οι καταγέλαστοι μιλάνε για συνοδεία στις θυρίδες, ντου στην Τράπεζα της Ελλάδος, ο άνετος τρόπος που κατασυκοφαντούν όχι απλά τους πολιτικούς αντιπάλους τους, αλλά κάθε απλό πολίτη που διαφωνεί, ανήκουν κι αυτά μαζί με όλα τα άλλα στο ανύπαρκτο «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς.

Αλήθεια, πού το απέκτησαν αυτό το πλεονέκτημα; Στην υπονόμευση του αγώνα του Ελληνισμού στη Μικρά Ασία; Στη χωριστική προδοτική ανταρσία και στην απόπειρα κατάληψης της εξουσίας και διαμελισμού της χώρας μέσα από εμφύλιο πόλεμο; Στην κατάπτυστη Πέμπτη Ολομέλεια; Ή μήπως ειδικά τούτοι δω οι «ανανεωτικοί» και φουλαράτοι και Κολωνακιώτες, όταν στελέχωναν τα μαγαζιά των νταβατζήδων, τις μηχανές της λεηλασίας της πατρίδας και αφελληνισμού της τέχνης και της παιδείας;

Κανείς ξένος δεν εργάστηκε τόσο εργωδώς για τον αφελληνισμό της ελληνικής παιδείας όσο αυτοί οι θρασείς ψευτο-κουλτουριάρηδες. Κανείς διεθνής οικονομικός ανταγωνιστής δεν έπληξε τόσο καίρια την οικονομική δύναμη της χώρας όσο τούτοι οι «προοδευτικοί», πασόκοι ή συνασπιστές, που δίδαξαν την τεμπελιά, τον ραχατλίδικο κρατισμό. Γι’ αυτό, όταν οι νεομνημονιακοί στα τέσσερα αριστεροί κομισάριοι σας μιλάνε για το «ηθικό πλεονέκτημά» τους, να τους βουτάτε στην ιστορική τους πίσσα κι ύστερα να τους κυλάτε στα βρόμικα πούπουλα του νέου τους, άδοξου Γράμμου, που, όπως σωστά έγραψε ο Π. Λιάκος, είναι οι κλειστές τράπεζες…

Το αληθινό Κέντρο και η λαϊκή Δεξιά της Ιστορίας είναι τα ακλόνητα τείχη, που με τις εθνικές κι αστικές αξίες τους πάντα σώζουν την πατρίδα και τον λαό από τον τυχοδιωκτισμό και τη χιμαιρική παράνοια των ιδεών και των πράξεων της όποιας Αριστεράς. Δεν τους ανήκει η κοινωνική ευαισθησία και δικαιοσύνη και τον πατριωτισμό μόνο ως πρόσχημα και παγίδα για ανυποψίαστους τον χρησιμοποίησαν. Ετσι και τώρα θα υποφέρουν περισσότερο οι μικροί και αδύναμοι, αυτοί τους οποίους εξαπάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, με ενσυνείδητα ψεύδη…

Φαήλος Κρανιδιώτης
Ο Φαήλος Κρανιδιώτης είναι πρόεδρος της «ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ». Γεννήθηκε το 1965 στον Κορυδαλλό και είναι δικηγόρος και αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Δημοκρατία». Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (πήρε το πτυχίο του το 1992) και εργάζεται ως δικηγόρος. Υπηρέτησε τη θητεία του στις Ειδικές Δυνάμεις, στη 2α Μοίρα Αλεξιπτωτιστών, ως έφεδρος αξιωματικός. Είναι επικριτής της θεωρίας του «μεσαίου χώρου» που είχε επιβάλει στη Νέα Δημοκρατία ο επικοινωνιολόγος και φίλος του Κώστα Καραμανλή Γιάννης Λούλης. Στις εκλογές του 2012 ήταν υποψήφιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Β' Πειραιά.

Αφήστε μια απάντηση